หลังจากที่ร่างสูงจัดการ(ลาก)ร่างบางออกมาจากบ้านของเจ้าตัวและโยนเข้ารถได้สำเร็จ เขาจึงไม่รอช้าสั่งให้คนขับรถรีบพาเขากลับคฤหาสน์ทันที
บรรยากาศในรถถูกปกคลุมไปด้วยความเงียบ ร่างสูงจึงพูดขึ้นมาเพื่อทำลายความน่าอึดอัดนี้เสีย
"เธอชื่ออะไร?"
"....อุจิฮะ ซาสึเกะ"
"งั้นเหรอ...ฉันชื่อ อุสึมากิ นารูโตะ จากนี้ไปเธอคือ'ทาส'ของฉัน แล้วต่อไปนี้ต้องเรียกฉันว่า'ท่านนารูโตะ'เข้าใจมั้ย?ฉันไม่ชอบมานั่งพูดซ้ำหรอกนะ"
"ทำไมฉันต้องทำตามที่นายบอกด้วยไม่ทราบ?"
"เพราะนายคือ'ทาส'ของฉัน หน้าที่ของทาสคือทำตามที่เจ้านายสั่งทุกอย่างต่อให้สั่งให้นายไปตายนายก้ต้องไป เอ๊ะ ไม่สิ สำหรับเธอคือถ้าสั่งให้มานอนอ้าขากว้างๆให้ฉันเอาน่าจะดีกว่า "
คำพูดของร่างสูงทำให้ร่างโกรธจนตะโกนใส่หน้าของร่างสูงแบบไม่เกรงกลัวเลยว่าชะตากรรมของตนจะเป็นอย่างไร
"อย่ามาตลก! ทำไมฉันจะต้องไปเป็นทาสของแกด้วยไม่ทราบ!? หุบปากเน่าๆของแกไปซะ! แล้วรีบพาฉันกลับบ้านเดี๋ยวนี้เลยนะ! ไอ้หน้าแมว!"
เพี้ย!!!
เมื่อร่างบางพูดจบร่างสูงจึงง้างมีอขึ้นตบไปที่หน้าของร่างบางอย่างแรงจนร่างล้มลงไปกองกับพื้นรถ ร่างบางรู้สึกถึงของเหลวบางอย่างที่มุมปากไม่ต้องบอกก้รู้ว่ามันคือ'เลือด'
"ทาสที่ไม่เชื่อฟังคำสั่งของเจ้านายจะเป็นยังไงเธอรู้ใช้มั้ย"นารูโตะพูดเสียงเ**้ยม ตอนนี้ร่างสูงแทบไม่เหลือความอดทนอีกแล้ว สิ่งที่ร่างบางทำมันไปปลุกสัญชาติดิบของเขาเข้าแล้ว ถ้าขืนร่างบางยังทำตัวแบบเมื่อครู่นี้อีก เขาอาจจะสติขาดแล้วเผลอจับร่างบางข่มขืนตรงนี้ก้เป็นได้
"ไม่รู้!แล้วก้ไม่สนใจด้วย! จะทำไม..อุ๊ป!!!"ยังพูดไม่ทันจบร่างสูงก้ประกบปากตนกับร่างบางทันทีแบบไม่ทันได้ตั้งตัว ลิ้นหนาเกี่ยวกระหวัดเข้าต้อนลิ้นเล็กของร่างบางดูดกลืนลิ้นเล็กอย่างหิวกระหาย รสจูบแสนเร่าร้อนรุนแรงดำเนินต่อไป จนร่างบางเริ่มขาดอากาศร่างสูงจึงจำใจถอนริมฝีปากออก
"แฮ่ก...แฮ่ก...แฮ่ก"เมื่อปากเป็นอิสรร่างบางจึงรีบกอบโกยอากาศเข้าปอดให้ได้มากที่สุด ถึงจะรู้สึกว่ากอบโกยอากาศมากเท่าไรก้ไม่พอก้เถอะ
"เดี๋ยวสิ!...หยุดนะ! จะทำอะไรน่ะ อ๊ะ!"ร่างสูงไม่ฟังสิ่งที่ร่างบางร้องห้ามกลับรีบกระชากเสื้อและกางเกงของร่างบางออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นผิวกายอันเย้ายวนรูปร่างที่แสนบอบบางน่าถนุถนอมและแก่นกายสีชมพูที่กำลังลุกชันด้วยแรงอารมณ์พร้อมกับน้ำหล่อลื่นที่ไหลเยิ้มออกมาจากช่องทางด้านหลัง ภาพตรงหน้าทำให้สัญชาติญาณดิบเถื่อนของร่างสูงถูกปลุกให้ตื่นขึ้นพร้อมที่จะขย้ำเหยื่อตรงหน้า ร่างสูงรีบจัดการถอนเสื้อออกและโยนทิ้งไป และรูดซิปกางเกงออกเล็กน้อยเผยให้เห็นแก่นกายใหญ่โตมีเส้นเอ็นเต็มไปหมดบ่งบอกถึงอารมณ์ของเจ้าของมัน
"จะ..จะทำอะไรน่ะ! ปล่อยนะ! ปล่อยสิ!จะเอามันใส่เข้ามาไม่ได้นะ อย่านะ!..อ๊าาาาาาาา!!!!!!!"ร่างบางร้องครางด้วยความเจ็บปวดเมื่อร่างสูงกระแทกแก่นกายใหญ่โตเข้าช่องทางรักสีสวยที่ไม่เคยผ่านการรุกรานมาก่อน ทำให้ช่องทางนั้นฉีกขาดมีเลือดไหลออกมาเป็นวงกว้าง แต่ร่างสูงหาได้สนใจไม่ ยังดึงดันกระแทกเข้าไปไม่ยั้งแม้ช่องทางนั้นจะตอดรัดแน่นจนปวดหนึบไปหมด แต่ก้ยังดึงดันเข้าไปจนสุด
"อึก...ฮ่าห์. ซีดดดด..ซาสึเกะเธอนี่ตอดรัดฉันแน่นจังเลยนะ ฮ่าห์...คงครั้งแรกล่ะสิ แต่ถึงจะเป็นครั้งแรกฉันก้จะไม่อ่อนโยนหรอกนะ...ฉันจะทำให้ครั้งแรกของเธอสนุกจนลืมไม่ลงเลยลงเลยล่ะ...ซาสึเกะ"ร่างสูงกระซิบเสียงกระเส่าปนเซ็กซ์ซี่ก่อนจะกระแทกกายเข้าหาช่องทางสีสวยไม่ยั้งชนิดที่ว่าไม่น่าจะแรงได้มากกว่านี้อีกแล้วใส่ร่างบที่เป็นฝ่ายรองรับอารมณ์ของร่างสูงไม่ยั้ง
"อ๊าาาา!!! หะ!อื้อออ!! งื้ออออ!! อ๊ะๆๆๆๆๆๆๆ!!! เจ็บนะ!มันเจ็บมากเลย! ฮื่อออฮึก!อื้ออออ...เอ้าออกไปน๊าาา...เอาออกไป!..ฮึกอ๊ะ!..แหกแล้ววว...มะ มันแหกหมดแล้ว! อย่านะ! ของร้องล่ะ ฮึกฮื่อออออๆๆๆ"
"ต่อให้เธอเอาอะไรมาพูดตอนนี้มันก้ไม่มีประโยชน์อะไรอีกแล้ว!! เลิกพูดอะไรไร้สาระแล้วแหกขาครางเสียงหวานๆให้ฉันฟังซะ!! อุจิฮะ ซาสึเกะ!!"ว่าจบก้อ้าขาเรียวสวยของร่างบางกดลงเบาะอย่างแรงแล้วเพิ่มแรงกระแทกเข้าไปอีกจนร่างบางเจ็บไปหมด
"ฮึก ฮืออออ...อ๊ะๆๆๆๆ.. หะงื้ออออ ...อื้อออ. อ๊าหะ! ..จะ..จะเสะ..จะเสร็จแล้วววว..อึก!..อ๊าหะ! อ๊าาาาาา!!!!!!!"ร่างบางปล่อยน้ำสีขาวขุ่นเลอะหน้าท้องของตนเองและร่างสูง เมื่อเห็นดังนั้นนารูโตะจึงเร่งจังหวะกระแทกเร็วๆก่อนจะกระแทกรอบสุดท้ายอย่างแรงแล้วปบ่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาเต็มช่องทางรักล้นทะลักออกมาตามขาเรียวสวยก่อนที่ร่างบางจะสลบไปทั้งๆที่แก่นกายของร่างสูงยังเชื่อมกับตนอยู่
นารูโตะจัดการหยิบทิชชู่มาเช็ดตรางน้ำรักทั้งของตนและซาสึเกะออก แต่ก้ยังไม่ถอนแก่นกายออกเขาตั้งใจว่าจะไม่ถอดออกจนกว่าซาสึเกะจะตื่นมาเห็นสภาพของตนเองแล้วจะทำสีหน้าอย่างไร แค่คิดเขาก้อดใจรอแทบไม่ไหวแล้ว
"ฝันดีนะซาสึเกะ....ทาสผู้น่ารักของฉัน...ฉันจะกกกอดเธอทุกวันทุกคืน ทำให้เธอเป็นของฉัน จะไม่มีใครหน้าไหนมาพรากเธอไปจากฉันได้"
/////////
มาอัพแล้วววยังไม่ถึงอาทิตเบยยย NCเปนไงบ้าง
น่าจะพัง555จะพยายามนะคร๊าาา
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น